Атмосферата што некогаш беше карактеристична за големите спортски настани сега станува дел и од искуството на гледање тенис. Проблемот е што ваквиот пристап се судира со традиционалните правила на однесување на тениските мечеви.
Стадион што тешко може да биде тивок
Стадионот „Артур Еш“ собира повеќе од 23.000 гледачи и е најголемиот стадион меѓу четирите гренд слем турнири. Во споредба со централните терени на Вимблдон и Ролан Гарос, има капацитет за речиси 10.000 луѓе повеќе.
Токму големината на стадионот има значително влијание врз акустиката. Поголемиот простор значи подолго задржување на звукот и помала апсорпција на бучавата, па гласовите и жаморот од публиката полесно се шират низ трибините.
Џо Солвеј од компанијата Arup, која се занимава со акустика, архитектура и дизајн на простори, објаснува дека поголемиот број луѓе во таков простор едноставно создава поголемо количество звучна енергија.
Сепак, експертите сметаат дека самата архитектура не е главната причина поради која „Артур Еш“ станал толку бучен. Многу поважна е промената на публиката и начинот на кој таа сака да го доживее спортскиот настан.
Од гледање меч до создавање содржина
Тенисот традиционално подразбира одредена доза тишина. Гледачите стануваат меѓу поените, разговараат тивко, а за време на сервисот се очекува мир. На US Open, сепак, сè почесто можат да се видат луѓе кои разговараат за време на играта, се фотографираат или се обидуваат да го забележат моментот за социјалните мрежи додека мечот трае.
Така „Артур Еш“ станува место на кое се судираат две различни идеи за тоа што треба да претставува еден спортски настан.
За дел од публиката најважен е самиот тенис. За други, одењето на US Open е пошироко искуство што вклучува фотографии, мода, храна, пијалаци и содржина за социјалните мрежи.
Оваа година поплаките не останаа само на социјалните мрежи. Во еден момент судијата мораше да ја замоли публиката да биде потивка, додека тенисерката Арина Сабаленка се пожали и на мирис на марихуана за време на својот сервис.
Промената во однесувањето на публиката веќе влијае и врз другите гренд слем турнири. Вимблдон најави дека од следната година нема да дозволува опрема како ring light, ниту ќе им доделува акредитации на инфлуенсерите на начинот на кој тоа се правело претходно.
Може ли дизајнот да го реши проблемот?
Експертите сметаат дека забраните и предупредувањата не се единственото решение. Ако публиката сака да фотографира, снима и споделува содржина, можеби е подобро просторот да се осмисли така што тоа ќе може да го прави без да го попречува мечот.
Едно од можните решенија е создавање специјално дизајнирани зони надвор од главниот простор за игра, каде што посетителите би можеле да се фотографираат, да снимаат содржина или да се дружат.
Таквиот пристап би овозможил стадионот да одговори на потребите на новата публика, а истовремено да го заштити искуството на гледачите кои дошле првенствено поради тенисот.
Како што објаснуваат експертите за дизајн, просторот не се проектира само според потребите на денешната публика, туку мора да одговори и на тоа како однесувањето и очекувањата на посетителите ќе се менуваат во иднина.
„Артур Еш“ затоа не е само приказна за бучавата. Тој е пример за поширока промена во начинот на кој луѓето ги доживуваат големите настани. Спортските стадиони повеќе не се само места од кои натпреварот или мечот се следи од трибините. Тие се и социјални простори, сцени за фотографии и места каде што се создава содржина за социјалните мрежи.
Тенисот можеби не се променил многу. Неговата публика да. А стадионот „Артур Еш“ во моментов е местото каде што таа промена најгласно се слуша.
Извор: bizlife.rs
